چرا چین از آینده ایران وحشت دارد؟/ کاهش شدید روابط اقتصادی با ایران

به گزارش خبرگزاری میکروفون نیوز (محا) نایب رئیس اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران در نوشته ای درباره روابط اقتصادی ایران و چین، با ارایه دلایلی مدعی شده است که چین از آینده ایران نگران است و به همین دلیل نیز در سیاست خارجه اش هر روز بیشتر ایران را به حاشیه می راند.

پدرام سلطانی، نایب رئیس اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران در مقاله ای تحت عنوان ”چین به اینده ایران خوشبین نیست” از برخی تجربیات شخصی خود سخن گفته و نوشته است که این کشور در روزهای اخیر بازرسی از مسافران ایرانی این کشور را به طور نامعمولی بیشتر کرده است. او همچنین با اشاره به مسدود شدن حساب تعداد زیادی از شرکتهای ایرانی در این کشور گفته است که این محدودیت بانکی علاوه بر دانشجویان و اشخاص حقیقی حتی بر شرکت هایی که سابقه ۱۰ تا ۱۵ سال کار در این کشور دارند نیز اعمال شده است. سلطانی همچنین افزوده است که در تمامی جلسات، چینی ها از  سخت تر شدن کار با ایرانی ها خبر داده اند و گفته اند که دولت چین سرمایه گذاری شرکتهای چینی در ایران را تقریبا ممنوع کرده است و به سختی مجوز کار به آنها می دهد.

نایب رییس اتاق بازرگانی ایران در ادامه از چین به عنوان کشوری یاد می کند که در ۸ سال اخیر از سرمایه گذاری در میادین نفتی ایران آرام آرام عقب نشینی می کند و سپس به مخالفت این کشور در پیوستن ایران به پیمان شانگهای یاد می کند و می گوید که چین تنها و اصلی ترین مخالف در این مورد است. سلطانی به عنوان دلیلی دیگر در عکس العمل های محتاطانه چین در برخورد با ایران، انحراف جاده ابریشم از راه اصلی اش، که از آن با عنوان خارج کردن ایران از مسیر ترانزیت پر رونق یاد می کند، اشاره می کند.

در پایان نوشته نیز، سلطانی از نگرانی چین به عنوان کشوری با سیاست هوشمندانه در اقتصاد جهان صحبت کرده و ابراز تردید نمی کند که چین چه چیزی در باره آینده ایران حدس زده است که اینگونه با ایران محتاطانه برخورد می کند.

مشروح نوشته پدرام سلطانی به شرح زیر است:

«این هفته سفری تجاری به چین داشتم. بیش از ١٢ سال است که با چینیها تعاملات تجاری دارم و در این مدت مکرراٌ به چین سفر داشته ام. این سفر اما متفاوت از تمام سفرهای قبلی بود. اولین تغییر را در فرودگاه شانگهای احساس کردم، هنگامی که گذرنامه خود را به پلیس گذرنامه چین دادم و او شروع کرد به پرس و جو در خصوص علت سفر من به چین، محل اقامتم و داشتن بلیط برگشت. در تمام این ١٢ سال به خاطر نداشتم که هنگام ورود به چین با چنین سئوالاتی برخورد کرده باشم.

▫️ در اولین جلسه کاریم دریافتم که حسابهای شرکتهای ایرانی ثبت شده در چین یک به یک در بانکهای چینی در حال بسته شدن است و موضوع، بر خلاف آنچه که در اخبار ایران انعکاس یافته است، منحصر به دانشجویان و اشخاص حقیقی ایرانی نیست. حتی شرکتهایی که از ١٥-١٠ سال پیش در چین ثبت شده اند مشمول این رفتار جدید بانکهای چینی شده اند. تجار ایرانی به کارمندان چینی خود متوسل شده اند و شرکتهای جدیدی به نام آنان تأسیس می کنند و به امید امانتداری آنها دارایی خود را به نامشان می زنند.

▫️ بیش از یکسال است که با یکی از شرکتهای چینی مشغول مذاکره برای سرمایه گذاری مشترکی در ایران هستیم. در جلسه ای که برای ادامه مذاکرات با او داشتم خبر ناخوشایندی به من داد: دولت چین سرمایه گذاری شرکتهای چینی در ایران را تقریباٌ ممنوع کرده است و به سختی مجوز سرمایه گذاری خارجی در ایران را صادر می کند.

▫️ تقریباٌ در همه جلساتی که داشتم مشتریان چینی اشاره به سختتر شدن کار با ایران داشتند. اظهار می داشتند که بسیاری از شرکتهای چینی ترجیح می دهند خرید خود را در شرایط برابر از ایران نداشته باشند زیر پرداخت بسیار مشکل است و باید اسناد تجاری را تغییر دهند و به نام کشور دیگری بزنند تا امکان پرداخت پول از بانکهایشان فراهم شود.

▫️ “چین عزیز” آرام آرام ایران، این شریک وفادار خود را به حاشیه می راند. از سال ١٣٨٩ که شرکت دولتی نفت چین، علیرغم اخذ امتیازات ویژه از دولت وقت ایران در قرارداد 2.5 میلیارد دلاری سرمایه گذاری در میدان نفتی آزادگان، شروع به کند کردن کار و بهانه تراشی کرد سیاست عقب گرد چین آشکار شد. قطعاٌ مشکل این نبود که آنها توان انجام کار را نداشتند بلکه سیگنال پایین کشیدن فتیله کار با ایران را دریافت کرده بودند.

▫️ چینیها در تمام این سالهایی که ایران عضو ناظر سازمان همکاریهای شانگهای بود، تنها مخالف عضویت کامل ایران در این سازمان، که در آینده می تواند بزرگترین و مهمترین سازمان اقتصادی آسیا باشد، بودند و برای جلوگیری از عضویت ایران در این سازمان در منشور آن گنجانده بودند که کشورهایی که سازمان ملل بر علیه شان تحریمهایی وضع کرده است نمی توانند به عضویت این سازمان در آیند. حتی پس از لغو تحریمهای سازمان ملل، آنها مخالف عضویت ایران باقی ماندند و در حالی که به عضویت کامل هند، رقیب آسیایی خود، در این سازمان رأی مثبت دادند اما با عضویت ایران موافقت نکردند.

▫️ چینیها حتی در پروژه بلند پروازانه جاده ابریشم نوین مسیر تاریخی جاده ابریشم را به نحوی تغییر داده اند که از بالای ایران بگذرد و یک مسیر فرعی از مسیر اصلی برای ورود به ایران منشعب شده است. داستان سرمایه گذاری کلان چین در بندر گوادر پاکستان نیز مکمل این پروژه در دور زدن ایران است.

در طول این ١٢ سال، دشمنی آمریکا با ما، و ما با آمریکا، باعث شد که ایران به عنوان بهترین مسیر خطوط لوله انتقال نفت و گاز خلیج فارس و آسیای میانه به اروپا، از این مسیرها حذف شود و به یک مسیر فرعی در نقشه انتقال انرژی منطقه تبدیل شود. از بین رفتن این مزیت مهم ژئوپلیتیک ایران تلخ اما قابل فهم است. اما اینکه چین، کشوری که این چنین از ما بهره برده است و ما به او چشم امید داشتیم، ایران را از مسیر ترانزیت کالا از شرق به غرب و شمال به جنوب کنار گذاشته است و نگاه درجه دومی به ایران دارد جای تأمل بسیار دارد.

چین نشان داده است که در عرصه شطرنج جهانی هوشمندانه بازی می کند و چشم انداز بلند مدتی دارد. چرا چین چنین سیاستمدارانه و به آرامی ایران را به حاشیه می برد؟ او آینده را چه می بیند که پاکستان و افغانستان را به ایران ترجیح می دهد؟ چین برای چینی بند زده اقتصاد ایران چه نقشه ای می چیند؟».