چرا خط مقدم جبهه را به داخل تبریز  و به قلب آذربایجان انتقال داده ایم؟!

به گزارش خبرگزاری میکروفون نیوز(محا)، طی دو هفته اخیر 3 مرزبان دیگر از مرکز و شرق آذربایجان در شمال غرب ایران در مصاف با تروریستهای حزب دمکرات کردستان جان خود را از دست داده اند. در خلال سالهای گذشته نیز دهها مرزبان ایرانی عمدتا ترک تبار توسط تروریستهای مختلف کردتبار و از جمله پژاک شاخه ایرانی تروریستهای پ.ک.ک کشته شده اند.

در این رابطه مقاله ای با امضای محفوط به خبرگزاری میکروفون نیوز ارسال شده که تقدیم خوانندگان می شود:

چرا با شنیدن نام “کرد” و “کردستان” به جای قرائت ها و مفاهیمی همچون: ادبیات شفاهی، آواز محلی،تاریخ،فرهنگ،مهمان نوازی، موسیقی غنی و رقص موزون مردم کرد، موارد و اسامی ای چون تروریست، ترور، سربریدن، پ.ک.ک، کومله،پ.ی.د،پژاک،ی.پ.گ، دموکرات و…در اذهان تداعی می شود؟

شاید ندانیم که تا اوایل قرن بیستم و زمان تحمیل معاهده سایکس_پیکو به دولت عثمانی هیچ تنش قومی میان ترک ها و کردها در تاریخ ثبت نشده است!
کردها به صورت ساکنان بومی و مهاجر و بعضا تبعید شده با ائتنیک های زیر همسایه هستند:
لرها،عرب ها،فارس ها،بختیاری ها،ترک ها،گیلک ها، ترکمن ها در خراسان و گلستان و در کشورهای ترکیه،ایران،عراق،سوریه .
چرا قربانی همه سازمان های تروریستی مذکور در ترکیه، در عفرین، در شمال سوریه، در کرکوک، در شمال عراق، در ایران و در غرب آذربایجان عمدتا ترک ها هستند، بعبارتی حاشیه امنیت تمام اقوام مذکور به غیر از ترک ها نقطه مشترک همسایگان محترم کرد ما می باشد و هر چند اسامی گروه های تروریستی کرد تبار در عراق،سوریه،ترکیه، و ایران مختلف هستند اما رویکرد و مقصود همه آنها به صورت وخیمی در کشتن انسانهای ترک مشترک شده است.
می دانیم که اروپا به صورت روشنی به حیات خلوت تروریست های مذکور تبدیل شده است.
تاکنون هیچ عضو منسوب به این گروهک های تروریستی کردتبار از اروپا و آمریکا دیپورت نشده اندو حتی افراد منسوب به تروریست های فوق به راحتی از امتیاز شهروندی کشورهای اروپایی برخوردار می شوند.
آیا همان معاهده ای که با عنوان سایکس_ پیکو در اوایل قرن بیستم از اتاق فکر اروپا بر عثمانی ها تحمیل شده، اکنون با ابزار قراردادن کردها، به سایکس _پیکوی جدید دیگری علیه ترک ها تبدیل نشده است؟
به صورت عمیقا تاسف باری باید گفت که شواهد موجود نشان می دهد هر شهروند کردی که هم اکنون 10ساله است اگر تحت تاثیر آموزه های تررویستی قرار گیرد و پادزهر آن در اختیار این کودک معصوم قرار نگیرد، پتانسیل تروریست شدن در آینده را دارا هست.  برای نجات این کودک معصوم باید کاری کرد. این رویکرد ناجیانه، هم به نفع مردم کرد و هم به نفع ملل منطقه و خصوصا ملت ترک است.
نهایت اینکه آیا بهتر نیست اتاق فکر این تروریست ها را با تولید ایده و پروژه های کار آمد هدف قرار داده و با ادوات و امکانات ارایه شده از سوی علوم اجتماعی منهدم کنیم؟

نکته ای مغفول و نقطه ای مجهول:
در مقابل اتاق فکر تروریست ها، اقدامات حکومت تهران و معاهدات تحمیلی غرب علیه ترک ها، واکنش عمده و متد غالب در حرکت ملی آذربایجان بی ارزش دانستن فکر و اقدام تروریستها و پشتیبانان آنها است. این به جای خود نیکو است اما به هیچ وجه کافی نیست.
به عنوان مثال هم اکنون “تاوریژ” بازی را در تبریز آغاز کرده ایم و متدهایی همچون جمع آوری امضا، راه اندازی کمپین، صدور بیانیه و..را بکار بسته ایم تا یک کرد مهاجر، عقده ای و جاش، اسم مغازه خود را به سفارش وزارت اطلاعات ایران در تبریز “تاوریژ” نگذارد در حالیکه غالب اسامی  سنندج و آبادی های اطراف آن هنوز هم علی رغم اعمال سیاست تحریفی و انتی ترک، همچنان ترکی مانده اند.
چرا برای حفظ  شهرهای و روستاهای ترک نشین و اسامی ترکی جغرافیایی در سنندج و استان سنندج، کمپین را اندازی نمی کنیم و خط مقدم جبهه را به داخل تبریز  و به قلب آذربایجان انتقال می دهیم؟!

خط مقدم جبهه ما، تمامی مناطق ترک نشین ایران از خراسان گرفته تا کرمان، از فارس گرفته تا چهارمحال بختیاری و از تهران گرفته تا قلب استان سنندج است.

تک تک شهرهای ترک نشین تمامی استانها و یکایک شهروندان ترک در سراسر ایران را دریابیم.

آنها فرزندان ملت ترک و سفیران دولت ترک در پهنه ایرانی هستند که نام واقعی آن توران است.