عضویت ایران در شورای همکاری کشورهای تورک/ حق طبیعی ۴۰ میلیون تورک

بر فراز تعلق دولتی و از خلال آن نیز انواعی از همبستگی‌ها در جهان مدرن شکل می‌گیرند که مجموعه‌های فرهنگی گسترده‌تری را بر محور دین، زبان، فرهنگ یا … به وجود می‌آورند. مجموعه‌هایی که در جهان امروز نه تنها گرایشی به از میان رفتن ندارند، بلکه روز به روز گسترده‌تر نیز می‌شوند.

در این راستا، از اواخر قرن بیستم، بیش از پیش، شاهد بروز همبستگی‌های زبانی در جهان بودیم. این همبستگی‌های زبانی گویای تعلق به جمعیت‌های فرهنگی هستند. تعلق زبانی می‌تواند با قدرت زیادی احساس شود زیرا امکان درک مشترک سبب سهولت روابط و تشویق و ترجیح قائل شدن برای استراتژی‌های فردی و جمعی در کوچ درونی، هم‌زیستی، ازدواج، روابط اقتصادی و نزدیکی سیاسی می‌شود.

فرانسوی‌زبانان، نهادهایی خاص خود تشکیل داده؛ و اهداف، ابزارها و مجامع خاص خود را به وجود آورده‌اند. در این مجامع بیش از ۵۰ کشور شرکت می‌کنند که در آنها زبان فرانسه، یا زبان مادری بخشی از مردم یعنی شهروندان کشور است، یا زبان رسمی، و یا زبان دوم کشور آنها به شمار می‌آید یا نظیر لبنان، ویتنام، کامبوج و … در گذشته چنین بوده است. کشورهایی نظیر مصر، رومانی و بلغارستان نیز که زبان فرانسه تنها به طور سنتی نوعی نقش فرهنگی در آنها داشته است در این جمع شرکت دارند. حتی گرجستان، آلبانی و اسرائیل هم تقاضای عضویت کرده‌اند.

از سال ۱۹۹۱ نزدیک ۲۰ کشور اسپانیایی‌زبان در مجامع ایبرو ـ آمریکایی شرکت می‌کنند. ۵ گروه از مردم هلندی‌زبان نیز در سال ۱۹۹۱ تجمعی تشکیل داده‌اند. به همین ترتیب، ۵ گروه از مردم اسکاندیناو نیز پیوسته روابط میان خود را تقویت کرده‌اند. اتحادیۀ عرب هم که در سال ۱۹۴۴ تشکیل شد بیش از ۲۰ کشور را گرد هم می‌آورد.

شش دولت مستقل تورک نیز در پی تفاهم‌نامۀ ایجاد شورای همکاری کشورهای تورک که با مشارکت کشورهای تورکیه، آذربایجان، قازاقیستان و قرغیزستان در سوم اکتبر ۲۰۰۹ در نخجوانِ جمهوری آذربایجان امضاء شد چندین بار گرد هم آمده‌اند.

شورای همکاری کشورهای تورک نقش مهمی در تبدیل همکاری‌ها به فرصت‌های ملموس و همچنین تعمیق دوستی و برادری بین ملت‌ها بازی می‌کند. و قطعاً به تلاش‌ خود برای تأمین صلح و رفاه در منطقه و جهان ادامه خواهد داد.

شورای همکاری کشورهای تورک در حالی یکی از مهم‌ترین عوامل تعمیق پیوند دوستی و برادری بین کشورهای مختلف تورک است که جای خالی کشور ایران – کشوری با بیش ۴۰ میلیون شهروند تورک – در آن به شدت احساس می‌شود.

بر هیچ فرد بی‌غرضی پوشیده نیست که علاوه بر تاریخ دیرین و حاکمیت هزاران سالۀ تورک‌ها در ایران، دقیقاً به همان دلیل که مثلاً عراقِ شامل جمعیت انبوه غیر عرب عضو اتحادیۀ کشورهای عرب است، عضویت ایران در شورای همکاری کشورهای تورک نیز حق طبیعی ۴۰ میلیون شهروند تورک بر دولت ایران ولذا وظیفۀ دولت ایران است.

با این وجود یکی از تکالیف مهم یک میللیتچیِ تورک تلاش برای متقاعد نمودن حاکمیت به این وظیفۀ مهم و کوشش جهت تسهیل و همچنین برنامه‌ریزی عملیاتی برای این امر خطیر است. در این راستا، مجاهدت برای رسمیت سراسری زبان تورکی در ایران می‌تواند طلیعۀ عضویت مذکور، بازگشت کشور به هويت واقعی خود و تصحیح انحراف هویتی ناشی از دخالت غربیان بر مقدرات کشور باشد که با گماشته شدن پهلوی به اوج خود رسیده بود.

برگوتای ایلتریش

رفتن به نوارابزار