حمله به کوی دانشگاه تهران و فاجعه ۱۸تیر چگونه رخ داد؟

بعد از ماجرای قتلهای زنجیره ای و افشای نقش وزارت اطلاعات وسعید امامی در آن قتلها و روشنگری مطبوعات آن دوره ،حکومت درصدد سرکوب مطبوعات برآمد و تعطیلی روزنامه سلام اولین قدم در این زمینه بود که بلافاصله با اعتراض دانشجویان،بخصوص دانشجویان دانشگاه تهران روبرو شد.

طبق یک برنامه از قبل طراحی شده در راس حکومت با هدف سرکوب جنبش دانشجویی و زهرچشم گرفتن از دانشجویان بخاطر نقش آنها در روشنگری جامعه در آن مقطع،طراحی حمله صورت گرفت.
در این حمله انصار حزب الله، با لیدری حسین الله کرم و مسعود ده نمکی و حاج بخشی با حضور حدود ۳۰۰نفر از نیروهای بسیج و حزب الله با چماق، قمه، پنجه بوکس کابل برق،و اسلحه شب #۱۸تیر به کوی دانشگاه تهران حمله کردند.
در این حمله وحشیانه نیروی انتظامی،و سپاه بطور کامل از این گروه و جنایات آنها پشتیبانی کردند.
فرماندهی نیروی انتظامی حاضر در محل ابتدا به عهده ارجمندی معاون رئیس پلیس تهران و بعد توسط سردار فرهاد نظری ، فرمانده پلیس تهران بود. که البته وی نیز با تیمسار لطفیان فرمانده کل ناجا درارتباط بود.
در این جنایت بیسابقه، صدها دانشجو به شدت مجروح و چندین نفر نیز شهید شدند.
درطی جنایات ۱۸تیر و درگیریهای یک هفته بعد آن در خیابانهای مرکزی تهران و مناطق امیرآباد و انقلاب، بر اساس مشاهدات عینی حدود #۱۰نفر شهید شدند که بدلیل محدودیت رسانه های اجتماعی در آن زمان، تا کنون آمار دقیق تعداد و هویت و محل دفن شهدا منتشر نشده است.

علاوه بر این،در ۱۸تیر و تظاهرات و درگیری های روزهای بعد توسط سپاه و ناجا و اطلاعات، صدها دانشجو و افراد دیگر دستگیر و زندانی شدند و بسیاری از آنها بعد از آزادی در اثر شکنجه های شدید و جسمی دچار مشکلات شدید روحی و جسمی متعدد بودند.
برخی نیز مانند اکبر محمدی که همراه برادرش منوچهر محمدی دستگیر شده بود در زیر شکنجه شدید به شهادت رسیدند وجنازه آنها تحویل خانواده شان شد.
همچنین از برخی دیگر از دستگیر شدگان آن فجایع پس از گذشت سالها هیچ اطلاعی در دست نیست، مانند #سعید_زینالی ،دانشجوی کامپیوتر که ۲۳تیر۱۳۷۸دستگیر شد، همچنین #فرشته_علیزاده دانشجوی هنر که بعد مجروحیت، دستگیر و بعد ۱۸سال هیچ خبری از آنها در دست نیست؛ هر چند که برخی زندانیان سیاسی از شهادت آنها در زیر شکنجه و دفن در نقطه ای نامعلوم سخن میگویند.
برخی زندانیانی که بعدها آزاد شدند از شکنجه شدیدی میگفتند که ظاهرا علت آن توهین به رهبر بوده است.

در شب 18 تیر، اکثر مجروحین این جنایت به بیمارستان شریعتی و بیمارستان امام خمینی منتقل شدند، بر اساس مشاهدات عینی پرسنل بیمارستانی، بسیاری از مجروحین دانشجو با همان حال و با وضعیت بسیار وخیم از روی تخت دستگیر و یا به بیمارستان بقیه الله متعلق به سپاه برده شده اند که اطلاعی از سرنوشت آنها بدست نیامده است.
یکی از مجروحین #محسن_جمالی، نفر اول کنکور پزشکی و دانشجوی نخبه سال آخر پزشکی دانشگاه تهران بود که در اثر شلیک گلوله مامورین ناجا یک چشم خود را از دست داد و بعدها از کشور خارج شد.

یکی از شهدایی که حکومت رسما کشته شدن وی را پذیرفته است، شهیدعزت ابراهیم نژاد است، وی لیسانس حقوق وسرباز سپاه بود، که در شب ۱۸تیر به ملاقات دوستش در کوی دانشگاه رفته بود.
نحوه شهادت او اینگونه بوده:
بعد حمله انصار وبسیج، عزت همراه دانشجویان برای دفاع به محوطه کوی و خیابان امیرآباد آمده بود،
براساس روایت مستند وثبت شده شاهدان عینی، مسعود ده نمکی و چند نفر دیگر درگوشه ای او را از بقیه جدا و با قمه و چماق به ضرب و شتم وحشیانه او میپردازند، بگونه ای که بدن وی غرقه در خون میشود. در این هنگام دانشجویان برای نجات وی به بسیجی ها حمله میکنند که در این هنگام یکی از نیروهای ارشد سپاه بنام “مهدی صفری تبار ، پسر امام جمعه اسلامشهر ” با شلیک گلوله کلت به سر وی از فاصله یک متری، او را به شهادت می رساند.
،طبق گفته تاجزاده،فیلم لحظه شلیک وجود دارد وچهره قاتل درفیلم مشخص است.
قاتلان در دادگاه نیز احضار شدند اما بعد اینکه اظهار داشتند این شهید علیه رهبر شعار داده و آنها به این خاطر با او برخورد کرده اند به راحتی و فورا آزاد شدند!!

در آن روزها تعدادی از فرماندهان سپاه به خاتمی رئیس جمهور وقت نامه نوشتند و با بی اهمیت دانستن فاجعه کوی دانشگاه، از آنچه توهین به رهبر اعلام کردند شدیدا ابراز عصبانیت کرده و تهدید کردند در برابر ادامه اعتراضات سکوت نکرده و برخورد خشن خواهند داشت!
از معروفترین امضا کنندگان نامه: قالیباف، قاسم سلیمانی، عزیز جعفری، علی فضلی، حسین همدانی و نورعلی شوشتری و احمد کاظمی بودند که سه نفر آخر، بعدها به نحوی کشته شدند.

رفتن به نوار ابزار