جواد هیئت/ استاد تیغ و قلم

در سال ۱۹۲٥ پروفسور دکتر جواد هیئت، جراح قلب، مورخ، نویسنده و روزنامه نگار آذربایجانی در تبریز چشم به جهان گشود. دکتر جواد هیئت فرزند علی هیئت، مجتهد و رئیس سابق دیوان کشور است

. وی تحصیلات ابتدایی و متوسطه و دو سال اول رشته پزشکی را در ایران گذراند سپس به استانبول رفت و پس از اخذ دکترای پزشکی، دوره تخصصی جراحی را در استانبول و پاریس به پایان رساند و در سال ۱۳۳۱ به ایران بازگشت.

در مدت ۴۸ سال طبابت و جراحی در تهران، به تدریس و تألیف کتاب‌ها و مقالات جراحی پرداخت و در فاصله سال‌های ۵۵ – ۱۳۴۳، مجله دانش پزشکی را منتشر کرد. در این مجله بیش از پنجاه مقاله علمی به قلم او چاپ شده‌است. در کنار جراحی عمومی، جراحی قلب را آغاز کرد و در سال ۱۳۴۱ برای اولین بار در ایران موفق به انجام جراحی قلب باز شد.

در سال ۱۳۴۷ اولین عمل پیوند کلیه را در تهران و اولین پیوند قلب سگ‌ها را در ایران با موفقیت انجام داد. او ابتدا روی سگ‌ها که تا آن زمان در ایران بی سابقه بود ماشین قلب و ریه مصنوعی را به کار گرفت و بعد از عمل جراحی روی ۲۵ سگ در بیمارستان شهربانی این ماشین را در جراحی قلب انسان با موفقیت به کار برد. وی از سال ۱۳۴۲ به نمایندگی ایران در «انجمن بین‌المللی جراحی» و از سال ۱۳۶۲ به عضویت «آکادمی جراحی پاریس» انتخاب شد. تاکنون بیش از ۲۵ مقاله و سخنرانی از او در کنگره‌های بین‌المللی جراحی به زبان‌های فرانسه، انگلیسی در مجلات معتبر پزشکی خارجی چاپ شده‌است.

هئیت در کنار مطالعات و تألیفات پزشکی در ترک شناسی و فلسفه و اسلام شناسی نیز علی‌رغم عدم تحصیلات دانشگاهی در این رشته‌ها ،اهل نظر است. او بعد از انقلاب اسلامی با همکاری چند نفر از دوستان صاحب قلم خود، مجله وارلیق را به زبان‌های ترکی و فارسی منتشر نموده و در زمینه ترکشناسی شخصأ بیش از صد مقاله در این مجله نوشته‌است.

از وی کتب متعددی در دسترس است: از هفت جلد کتاب درباره ترک شناسی پنج جلد آن در باکو و یک جلد (نگاهی به تاریخ و فرهنگ ترکان) در آنکارا ازطرف وزارت فرهنگ ترکیه به ترکی استانبولی به چاپ رسیده‌است. هئیت از طرف دانشگاههای استانبول، باکو و نخجوان عناوین دکترای افتخاری و پروفسـوری دریافت نموده است.

برخی از دیگر کتابهای وی عباتند از: سیری در تاریخ زبان و لهجه‌های ترکی (۱۳۶۵)، ترومبوز و قلبیت و درمان آن (۱۳۳۵)، نگاهی به تاریخ ادبیات آذربایجان (دوجلد)، مقایسه اللغتین مقایسه فارسی و ترکی (۱۳۶۲)، زبان وادبیات ترکی آذربایجان در قرن بیستم (گزارش به ترکی استانبولی در چهارمین کنگره بین‌المللی تورکولوژی – استانبول ۱۳۶۴)، نگاهی به تاریخ و فرهنگ ترکان (۱۳۶۵)، آذربایجان شفاهی خلق ادبیاتی (۱۳۶۷)، ادبیات شناسلیق (۱۳۷۴)، خلاصه تاریخ فلسفه غرب. این دانشمند و اندیشمند بزرگ روز دوازدهم آگوست ۲۰۱۴ در بیمارستانی بنام کیلینیک مرکزی در باکو درگذشت و به رغم وصیتش مبنی بر آرام گرفتن در کنار آرامگاه استاد شهریار در مقبره الشعرای تبریز و تلاش خانواده اش در راستای انتقال پیکرش به این شهر، به سبب وجود برخی ممانعتها بالاجبار در قبرستان فخری باکو دفن گردید.

Comments: 0

رفتن به نوارابزار