تصمیم گیران ایران٬ به نفع ایران تصمیم نمی گیرند!

در حالیکه شاهد شعله ور شدن مجدد آتش زیر خاکستر جنگ اول جهانی٬ بعد از صد سال در جغرافیای خاورمیانه هستیم و بسیاری از کشورهای این منطقه به صورت مستقیم و غیر مستقیم درگیر جنگ و اشوب هستند٬ تصویری که طی چند سال اخیر از نوع تصمیمات اتخاذ شده در تهران به جهان خارج منعکس می شود حیرت انگیز و سردرگم کننده است.

خبرگزاری میکروفون نیوز قصد دارد تا در چند مقاله٬ اقدام به بررسی نوع تصمیمات متخذه و نیز چرابی و نحوه تصمیم گیری از سوی نظام سیاسی ایران در قبال تحولات داخلی ایران و رودادهای اخیر خارجی خاورمیانه کند.

 

طبعا نخستین وظیفه هر حکومتی٬ اتخاذ تصمیمات لازم  در راستای منافع و امنیت ملی و مدیریت کشور با هدف افزایش سطح ثبات٬ عدالت٬ رفاه٬ آموزش… است.

اما برایند تصمیمات جمهوری اسلامی ایران هم در سیاست داخلی و هم در سیاست خارجی در سالهای اخیر نه تنها قادر به تامین این مهم نبوده بلکه حتی به صورت تلخی سبب تضعیف منافع خرد و کلان ملی در داخل و خارج شده و کوهی از مسائل را برای این کشور به ارمغان آورده به حدی که اوضاع جسمانی و روانی دولت و ملت ایران را در وضعیت اورژانسی قرار داده است.

مسائل اجتماعی و سیاسی ایران اگرچه همواره بگونه ای مزمن موجود بوده اما در دهه اخیر به اندازه ای حاد٬ متعدد و لاینحل شده که گویی آخرالزمان ایران فرا رسیده است.

از کودک فروشی تا کلیه فروشی٬ از زندانی کشی تا خودکشی٬ از قوم ستیزی تا مذهب ستیزی٬ از اپیدمی سرطان تا همه گیری هپاتیت٬ از تصادفات خونین جاده ای تا سقوط هواپیماها٬ از خودی سوزی تا غیرخودی سازی٬ از نابودی جنگلها و خشکی دریاچه ها تا بی آبی و خشکی رودخانه ها٬ از  آلودگی هوا و فرسایش خاک و بی بارانی تا انقراض گونه ها و رشد اقلیم بیابانی٬ از اختلاس و فساد و جباریت تا اعتراض و تجارت کساد و خیانت… همه و همه همچون سنگهای اسیاب بزرگی در حال خرد کردن ایران از جهات متعدد هستند.

اما به رغم همه این مشکلات که همچون هشت پایی بر سراسر ایران مستولی شده راس حکومت این کشور همانند اژدهایی هفت سر در حال سرگردانی و نیش زدن به اندام خود است.

کشوری که تا عمق اقتصادش پوسیده٫ فرتوت شده و در حال ورشکستگی است٬

کشوری که نزدیک به نیمی از اهالی اش در زیر خط فقر هستند٬

کشوری که حدود ۲۰ درصد از ملتش مال باخته موسسات مالی هستند٬

کشوری که نزدیک به ۶ میلیون معتاد و ۱۱ میلیون بیکار  و ۲۰میلیون بیسواد دارد٬

کشوری که میلیونها کارگر و کارمندش قادر به دریافت حقوق ماهیانه خود نیستند٬

حکومت و دولت ایران با چه جراتی و با کدام مجوزی در کشورهایی همچون سوریه٬ عراق٬ یمن٬ افغانستان٬ بحرین٬ نیجریه٬ لبنان و دیگر نقاط جهان همه ماهه دهها میلیارد دلار از بودجه ملی اش را صرف فربه کردن رژیمهای ضد مردمی٬ دیکتاتور و  نامشروع و نیز تروریستهای خونریز و سفاک و تبهکار می کند؟

چرا حکومت تهران به حای اندیشیدن به معضلات زیر ساختی وحشتناکی چون خشکیدن(خشکانیده شدن) دریاچه اورمیه٬ خشکی منابع اب٬ نابودی جنگلها٬  ویرانی مراتع٬ فرسایش خاک و آلودگی هولناک هوا و آب و خاک٬ فقط و فقط به فکر بازی در زمین دیگران و ایجاد آشوب در خاورمیانه است؟

ایا حکومت تهران حکومت ملت ایران و آذربایجان نیست؟

چه کسانی در ایران تصمیم می گیرند؟

خامنه ای٬ روحانی٬ لاریجانیها و یا سپاه پاسداران؟!

رفتن به نوار ابزار