اگر «آذربایجان بزرگ» قیام کند٬ شاهد تجدید شکوه یک امپراطوری خواهیم بود!

بی گمان و صد البته اگر «آذربایجان بزرگ» و اگر  «ترکان ایران» قیام کنند، اوراق جدیدی بر تاریخ ایران و خاورمیانه افزوده خواهد شد، بگونه ایکه سرنوشت انسان ایرانی تغییر خواهد کرد.

آذربایجان ایران سرزمین ترکان است و ایران با دهها میلیون شهروند ترک خود که اکثریت جمعیت انرا تشکیل می دهد بخشی از پهنه کبیر توران زمین است.

اگر قرار باشد آذربایجان و دهها میلیون ترک در سراسر ایران قیام کنند برای ۵ چیز قیام می کنند:

  •  وطن
  • آزادی
  • عدالت
  • رفاه
  • محیط زیست
  • دانش

– وطن؛ یعنی سراسر ایران، خطه ای زرین از توران زمین و پل طلایی شکوه و افتخار نیاکان ما. این وطن شامل تمامی ملل و اقوامی است که در سینه آن زندگی می کنند. ایران آینده، ایران یک قوم، زبان و مذهب نیست. ایران آینده٬ ایران بنا شده براساس خواست اکثریت ضمن حفظ حقوق اقلیتها است. در این سرزمین زبانهای کثیرالتکلم چون ترکی، فارسی، عربی و لری رسمی هستند و هویت کشور هویتی چند زبانه و چند قومی است. در این کشور جدید، خرده فرهنگ وجود ندارد و فرهنگ هر قوم و مذهبی آنگونه که بایسته است شایسته تکریم و احترام خواهد بود. شکل گیری چنین کشوری به معنی شکل گیری قدرتی عظیم در خاورمیانه است که می تواند باردیگر شکوه یک امپراطوری را تجلی دهد. کشوری که سرزمین مشترک ترکها، فارسها، عربها، کردها، بلوچها، لرها، تاتها، گیلها، تالشها، یهودیها، زرتشی ها٬  آسوریها… است. این امپراطوری آیینه تمامی خاورمیانه و مخرج مشترک تمامی ملل شرق میانه خواهد بود. یکی از مهمترین دلایل بدبختی ایران آن است که این کشور زندان اقوام و استعدادها و نبوغ است. شکستن توهم ایران تک زبانی و تک مذهبی، به معنی بریده شدن زنجیرهای اسارت و حقارت و ارتجاع است. آینده ایران در رگ تک تک فرزندان این سرزمین است. نادیده گرفتن اقوام در ایران چیزی جز تلاش خاينانه برای قتل انان نیست. باید با تغییر مفهوم ایران و ایرانی پتانسیل قتل های فرهنگی، زبانی، مذهبی، دینی و اقتصادی را به صفر برسانیم. ایران اینده باید ایرانی بدون تبعیض باشد.

– آزادی؛ یعنی آزادی بیان، آزادی اندیشه، آزادی گویش، آزادی وجدان، آزادی سیاسی، آزادی پوشش، آزادی فرهنگی، آزادی جنسیتی، آزادی جنسی در حدود اخلاق و قانون،….

-عدالت؛ یعنی برتری قانون٬ یعنی توجه به شایستگی ها٬ تواناییها و یعنی اصل قرار گرفتن برابری انسانها در همه امور ٬ فارغ از جنسیت، زبان، قوم، مذهب و صنف.

-دانش: آموزش و ترویج علوم ٬ فنون و فلسفه بدون اینکه هدف دخل و تصرف ایدئولوژیها و یا سیاسیون قرارگیرد.

– محیط زیست؛ یعنی داشتن نگاه اکولوژیک به انسان و طبیعت و حمایت از طبیعت به همان میزان حمایت از انسان

-رفاه: یعنی ایجاد دولت رفاهی٬ برخورداری فقیرترین قشر جامعه از امکانات ملی٬ توزیع ثروت و توزیع فقر به صورتی عادلانه

همه اینها جزء با تشکیل یک جمهوری مبتنی بر دمکراسی٬ پارلمانتاریزم٬ پلورالیزم و فدرالیزم٬ ممکن نخواهد شد.

اما اگر دیگر اقوام ایران خواستار استقلال شوند و یا اینکه اقوام اصلی رهروی این مسیر مترقی نباشند آن موقع آذربایجان و ترکان ایران نیز راه خود را خواهند رفت.

 

 

رفتن به نوارابزار