افشاگری مهم: سانچی مخصوص حمل نفت بود، نه میعانات خطرناک گازی

به گزارش خبرگزاری میکروفون نیوز (محا) سرممیز ایمنی صنعت، در افشاگری مهمی درباره کشتی سانچی گفته است: سانچی مخصوص حمل نفت خام بود اما محموله‌اش میعانات گازی بود.

علي رضايي، سرممیز رسمی QHSE و مدرس و مشاور پیاده‌سازی مدیریت ایمنی فرایند در اینباره گفته است: «سانچی، حامل یک میلیون بشکه میعانات گازی یا همان کاندنسیت بود. کاندنسیت، به برش‌های بیش از پنج کربن گفته می‌شود که در گاز استخراجی وجود دارند (+C٥). تنها شباهت میعانات گازی با نفت خام و حتی فراورده‌های نفتا، مایع‌بودن آن است و از لحاظ رفتار و خطرات، بیشتر به بنزین شبیه است. فشار بخار پایین و قابلیت. اشتعال بسیار بالای آن سبب است تا انتقال و پالایش آن نیز، شرایط ایمنی خاصی را برای مخازن آن ایجاب کند».

رضایی ادامه داده است: «در این حادثه، سانچی در مسیر کشتی چینی قرار داشته؛ چون چراغ‌های جلوی کشتی چینی را می‌دیده و متأسفانه دماغه یخ‌شکن چینی به بدترین نقطه یعنی بین دو مخزن کارگو نفت‌کش ایرانی برخورد کرده. کاپیتان و خدمه از نوع و نام محموله اطلاع داشته‌اند؛ اما فراموش نکنیم که کشتی سانچی، مخصوص حمل نفت خام است و برای حمل فراورده‌های فرّاری مانند کاندنسیت نیست که به بنزین شباهت بیشتری دارند».

این کارشناس اصول ایمنی گفته است: «به محض وقوع برخورد و با ایجاد یک حفره عمیق ١٥متری و با توجه به آسیب‌دیدن سمت راست کشتی و جریان باد شدید از راست به چپ، بیش از ٢٠ هزار لیتر از میعانات به‌ صورتی فورانی و بارانی در جهت باد شدید، به نقاط دیگر کشتی پخش شده و همراه با گاز سولفور مرگبار، از طریق سیستم تهویه مطبوع، به بریج و کابین‌های کشتی رسیده».

او افزوده است: «وقوع یک VCE وسیع و انفجارهای ترکیبی پی‌درپی و سپس آتش‌سوزی استخری با حرارت ٩٠٠‌درجه‌ای ناشی از آن، آخرین فرصت‌های فرار و نجات را نیز از آنها گرفته است. این انفجار به‌راحتی می‌تواند در‌ها و شیشه‌های کشتی (با مقاومت فشار پنج‌بار) را در هم بشکند و گاز و حرارت، وارد کابین‌ها و بریج شود».

علی رضایی در پایان گفته است: «کمبود شناخت ما از واکنش میعانات با آب و بی‌اطلاعی از رفتار آتش ناشی از میعانات و شبیه‌سازی‌نکردن سریع پیامدهای آتش آن، باعث شد تا با موضع‌گیری‌های احساسی و غیرعلمی، درباره این‌که می‌توان جان سرنشینان بی‌گناه را نجات داد، انتظار جامعه و خانواده‌ها بالا برود و سطح هیجان جامعه را به حد آسیب‌زننده‌ای برساند».

رفتن به نوار ابزار