اعتیاد به مواد مخدر، هدیه ایران برای مهاجران افغان

به گزارش خبرگزاری میکروفون نیوز (محا)، براساس گزارش های رسمی از سوی نهادهای دولتی و غیردولتی در افغانستان صدها تن از مهاجرانی که در سالهای اخیر از ایران بازگشته اند معتاد به مواد مخدر بوده اند.

براساس این گزارش ها بخش عمده این افراد مواد مخدر را برای اولین بار در ایران استفاده کرده اند. این افراد که کشور خودشان بزرگترین تولید کننده مواد مخدر در جهان هست در ایران، جایی که بیشترین استفاده را از مواد مخدر افغانستان میکند، معتاد میشوند. بسیاری از این افراد میگویند شرایط دشوار زندگی، فشارهای اقتصادی و اجتماعی سبب میشود که به موادمخدر رو بیاورند.

اما شماری از مهاجرانی که از ایران بازگشته اند ادعا میکنند که از سوی کارفرمایان ایرانی شان به مواد مخدر معتاد شده اند. محمد امین که ده سال پیش استفاده از موادمخدر را شروع کرد و حالا در غرب افغاستان تحت مداوا قرار دارد به خبرنگاران محلی گفته است تا سه سال پیش در ایران زندگی میکرده و برای اولین بار مواد مخدر را در ایران استفاده کرده است. او میگوید “در ایران کارفرما به جای مزد به ما تریاک میداد”.

یکی از مسوولان اداره مبارزه با جرایم و مواد مخدر در سازمان ملل متحد هم گفته است بررسی های اولیه نشان میدهد شمار زیادی از معتادانی که به افغانستان بازگشته اند، در ایران معتاد شده اند. براساس آمارها سالانه حدود 500 تن مواد مخدر در ایران به مصرف میرسد و میلیون ها شهروند این کشور در سال های اخیر به مواد مخدر معتاد شده اند.

دولت ایران میگوید بخش بیشتر مواد مخدر تولید شده در افغانستان، از راه ایران به جهان قاچاق میشود و در این میان استفاده از مواد مخدر در ایران نیز در سال های اخیر بیشتر شده است. میلیون ها افغان در پی تشدید ناامنی ها و فشارهای اقتصادی در سالهای گذشته به ایران مهاجرت کرده اند. بخش بزرگ افغان های که برای پیدا کردن کار به ایران رفته اند، افراد دارای سواد پایین و از خانواده های فقیر در مناطق دورافتاده افغانستان هستند.

این افراد در ایران، کشوری که مهاجران افغانستان در آنجا با بیشترین فشارهای اقتصادی و اجتماعی روبرو هستند، به سادگی به دام مواد مخدر میافتند و بعد از سوی دولت این کشور اخراج میشوند. سخی داد یکی دیگر از مهاجران افغان هست که به تازگی از ایران اخراج شده و میگوید “پس از آن که در ایران به مواد مخدر معتاد شدم مرا اخراج کردند”.

سالانه هزاران نفر از شهروندان افغان که عمتا مردان جوان هستند با عبور از مرز مشترک میان ایران و افغانستان به کشورشان بازمیگردند. شمار بیشتر این افراد از سوی دولت ایران اخراج شده و بخش دیگر هم داوطلبانه به ایران بازمیگردند.

پس از مدتی بخش از این افراد راهی خیابان ها میشوند و کنار جاده ها، زیر پل های شهر و ساختمان های متروک جا میگیرند و به میلیون ها معتاد دیگر در این کشور جنگزده میپویندند، معتادانی که در میان دود و بوی زننده مواد مخدر به تدریج نابود میشوند. وقتی به چهره های رنگ پریده و درد کشیده آنان نگاه کنی به سختی میشود باور کرد که روزی اینها افراد سالمی بودند که برای پیداکردن و کار و زندگی بهتر به کشور همسایه و همزبان شان پناه برده بودند.

رفتن به نوار ابزار