آیا فردوسی٬ شاعر ملی ایران است؟

به گزارش خبرگزاری میکروفون نیوز (محا) در گروههای اجتماعی کاربران اقدام به طرح سوالاتی متعددی در مورد هویت ایران و سمبولهای آن می کنند .

به یکی از این مطالب توجه فرمایید:

آیا فردوسی آنگونه که تبلیغ می شود شاعر ملی ایران استو یا ایشان که ملقب به حکیم توس شده ، اهل حکمت و دانایی بوده است؟

به شکلی صریح و آشکار می توان گفت فردوسی نماد استقلال خواهی پارسیان از عرب ها و ترک هاست.

پارسیان این حق را دارند که نسبت به شاعر ملی خود افتخار کنند و از وی تجلیل به عمل آورند. اما تفکرات و دیدگاه فردوسی نمی تواند از وی، به عنوان شاعر ملی برای سرزمینی بسازد، که در آن ملل و یا اقوامی دیگر ساکنند.

زبان فردوسی وسیله ای برای تفاهم و همدلی نیست . فردوسی یک متعصب شعوبی است که از هر فرصتی برای تحقیر و تکفیر ملت های ساکن ایران استفاده می کند.

برای وی نژاد و خون پارسی نه تنها ارجحیت تاریخی ،بلکه ماهیت فطری دارد. عرق پرستی و آمیزش آن با برتری طلبی قومی ،دولت مردان را به این هوس انداخت که پایه های دولت مدرن را بر پایه اشعار وی بنا کنند و روایت تاریخی این کشور را براساس کتاب وی تنظیم و تنسیق کنند.

نتیجه آن تبدیل تاریخ و دولت به یک روایت رسمی از کشوری شد که صد سال است به حذف و محو ملل ساکن این مرز بوم می پردازد.